Seviyorum sevmenin
acı verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile
... Ama yine de bir umut taşıyorum .Belki seven
sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse,
Çünkü senin bir gülüşün için, Koca dünyada yaşayan
biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki
senin için yanan kalbimdir.
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle
dolar. Üşüyorum ben yanında. Çünkü varlığın içime
serinlik veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde
görürler diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki
güzelliğin ruhundan geldiğini. Öyle güzeldin ki!
Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi. Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim dedi
usulcacık. Sandım eylemlerin, insanların gözlerimde
ve yüzümde oynaşmasını Seyredecek. "Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım.
Sonra anladım ki kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta bir
gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye
bakmadan .Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni
.Taa ki beni sende bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini
yeryüzü ile paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk
yolluyorum.içindeki umut çiçekleri hiç solmasın
diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya
gözleri aglatır, Hani anlar varya değeri geç anlaşılır,Bir
de aşk varya seni bana anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır:
O da geçip giden zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin
derinliğinde .Ne olur kır şeytanın bacağını birkez
beni hatırla , Bir sonbahar serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi
düzeltmek ise gece doğan güneşe dokunmaya benzer.
Sen o suya yazı yazdın.Şimdi güneşin doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş,
yaşamak. Ateşlerde yanmak gibi bir şey, Seni
severken,sensiz
olmak...
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve
o yürekte ondan da büyük bir sen gördüm.